حافظ برره ای

ناگهان پرده برانداخته ایی یعنی چه
مست از خانه برون تاخته ایی یعنی چه
شاه خوبانی و منظور گدایان شده ای
قدر این مرتبه نشناخته ایی یعنی چه
زلف در دست صبا گوش بفرمان رقیب
اینچنین با همه درساخته ایی یعنی چه
نه سر زلف خود اول تو بدستم دادی
بازم از پای در انداخته ایی یعنی چه
سخنت رمز دهان گفت و کمر سر بیان
زین میان تیغ بما آخته ایی یعنی چه
هر کس از مهره مهر تو بنقشی مشغول
عاقبت با همه کج باخته ایی یعنی چه
حافظا در دل تنگت چو فرود آمد یار
خانه از غیر نپرداخته ایی یعنی چه.

  
نویسنده : محسن ; ساعت ۳:٥۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٦ بهمن ۱۳۸٤
تگ های این مطلب :شعر