هندوستان

ایرانیها هرگاه دستشان از دنیا کوتاه میشد و توسط همسایگان شرقی شان غارت میشدند، میرفتند سروقت هندوستان. اما آنگاه که تمدن ایرانی، توسط مغولها به نابودی مطلق کشیده شد، ملجا و مامن فرهنگ و ادب ایرانی گشت و حداقل به مدت چهارصدسال، این گوهر گرانبها را پاس داشت و از آن محافظت نمود و بدان بسیار چیزها افزود. دین ما به هندوستان بسیار است. هنوز اگر شاهنامه ای وجود دارد باید سپاسگزار هندوستان بود. اگر تمام دنیا شرمنده ماست که این همه بلا سرمان آوردند و ما به تلافی زشتی هاشان، نیکی کردیم، ما هم شرمسار هندوستانیم که عوض همه غارتهایمان، پاسداران صدیق فرهنگ و تمدن ما بودند. نگاه کنید به تاریخ ادبیات ایران نوشته دکتر ذبیح ا... صفا که از جلد سوم به بعدش تاریخ مان را در هندوستان پی میگیرد. هنوز متون بسیاری در هندوستان باید باشد، که متعلق به فرهنگ ایرانی است و دیگر کسی کشف شان نمی کند.

  
نویسنده : محسن ; ساعت ۱٢:۱۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٠ شهریور ۱۳۸٥
تگ های این مطلب :ما و تگ های این مطلب :تاریخ و تگ های این مطلب :دیگران