موسیقی

مدتی است در این فضای مجازی به دنبال آثار ماندگار موسیقی ایرانی در برنامه های گلهای رنگارنگ، گلهای تازه، گلهای جاویدان، برگ سبز، تکنوازان، یک شاخه گل میگردم. کارهای زیبایی در تحریر، برنامه گلها، وبلاگهای ایرج، گلپا و ملک پیدا کردم. بعضی از خاطره انگیزترین آهنگها هم این جاست. بخصوص کارهای مرضیه و پازوکی و سیمین غانم و کوروس سرهنگ زاده.

سایتهای این چنین، بخشی ار تاریخ شفاهی موسیقی ایرانی را ثبت میکنند که کار ارزش مندی محسوب میشود.

سینمای ایرانی وقتی در حضیض بود موسیقی جایگاهی ویژه داشت و وقتی سینمای ایران در اوج بود موسیقی در ذلت.

وجود یک برنامه ریزی دقیق با آدمهایی با پشتکار و پیگیری، از هر عاملی برای موفقیت موسیقی ایرانی بیشتر بوده است.

کاملترین آرشیو موسیقی ایرانی به شهادت بسیاری در اختیار صدا و سیما است که تقریبا به طرز عجیبی هیچ سودی از آن نمیبرد و دسترسی دیگران بدان تقریبا هیچ است. اما این محیط مجازی بی شک در آینده ای نه چندان دور از آن پیش خواهد افتاد. آنهم با در اختیار گذاشتن راحت و آسان و دقیق بسیاری از این آثار. نگاه کنید به همان سایتهای پیش گفته که این آثار زبیا را برای همه به اشتراک گذارده اند.

یادمه رامتین راه حل مناسبی را، برای ساخت سیستمی، که بوسیله آن بتوان آهنگهای ضبط شده بر روی نوار کاستها را به فایلهای صوتی تبدیل کرد، برایم شرح داده بود. وقت نکردم درستش کنم و ممکن است بزودی نیز وقت نکنم اما حتما باید این کار را بکنم تا منهم بتوانم آرشیو نصف و نیمه ام را به اشتراک بگذارم.

رفقای قدیمی نوارهای من یادتون که هست. خدا مهدی شریعت زاده را سالم نگه دارد که آی نوار گم میکرد و شهید میساخت که نگو و نپرس. فعلا هم از ترس دخترک توی کارتون شده اند و قایمشان کرده ام. فکر میکنید ۸۰۰ تا نوار کاست چقدر وقت بگیره؟

  
نویسنده : محسن ; ساعت ۱:٥٠ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٧ مهر ۱۳۸٥
تگ های این مطلب :موسیقی و تگ های این مطلب :وبلاگ