عید

پیش از سال تحویل شهری کوچک در شمال ایران. جائیکه هنوز تلویزیون نتوانسته است شب نشینیهای طولانی مردمانش را از بین ببرد. خانه ای که میتوان روی پله ورودیش نشست و سیگاری کشید بی هیچ دغدغه و خیالی. جائیکه زمان از ۷.۵ صبح تا ۴.۵ بعدازظهر نیست بلکه تمام شبانه روز است. میشود روزی ۱۰ بار رفت توی جنگل و دریا به طرفه العینی. ابر و باران و آفتاب. سرد و گرم. جائیکه هر وقت که باشد سبز است. شهر همیشه سبز. کوچه های خاطرات شیرین کودکی. آدمهای آشنا حتی اگر اسمشان را ندانی. جائیکه خانه ات فقط یک چار دیواری بسته نیست و شهری است. جاده شاه عباسی. ولاغوز سالیکنده باغو کوه صحرا گز شرقی و غربی. بالاجاده ایستگاه پارک جنگلی قره سو و باغو کناره . ده روز برای تخلیه کامل روانی زمان خوبیست. عید خوبی بود امسال کردکوی.

  
نویسنده : محسن ; ساعت ۱:۳۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱/۱٠
تگ های این مطلب :خانه