برای علی

تنها نه بر تو جور و جفای زمان برفت
داروی دل چه فایده دارد چو جان برفت
ما کاروان آخرینیم از دیار عمر
او مرد بود پیشتر زکاروان برفت
شاید که چشمه چشمه بگرید به های های
بر باغ که سرو بلند از میان برفت
همچون شقایقم دل خونین سیاه شد
کان سرو نو برآمده از بوستان برفت
عمرش درازباد که برقتل بیگناه
وقتی دریغ گفت که تیر از کمان برفت
اقبال خاندان شریف برادران
جاوید باد اگر یکی از خاندان برفت
آقاجان

  
نویسنده : محسن ; ساعت ۱٠:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٢/٧
تگ های این مطلب :خانواده