جهان ستیزی

میدانم خیلی ها با تلویزیون و با مناسبتها و با خیلی چیزها که روایتهای رسمی دارند شده اند جن و بسم ا...

اما در این میانه گاهی برخی چیزها مهمتر از آنند که در میانه دعوایی تلف شوند.

یکی از این چیزها سالگرد آزاد سازی خرمشهر است. کل داستان چیز عجیبی است. اما سویه جهت گیری جهانیان و رسانه ها در باره اش مهمتر از هر چیز دیگری است. اینکه سرزمینی توسط دولتی اشغال میشود شهرها ویران میشوند و حتی نامشان تغییر میکند یعنی اینکه رسما اشغال شده اند عده ای در خانه باید بجنگند و عده ای در سرزمین دیگر. اما در دنیا آب از آب تکان نمیخورد اما برای دستمالی در اینجا قیصیریه را به آتش میکشند.

میدانم خیلی از صفات منتهی به ستیز همه را می رماند. اما گاهی فکر میکنم در میان ما اگر جهان ستیزی پا بگیرد چندان عجیب نباشد. دهها سال است که هزاران تحقیر را به انحا گوناگونی نسبت به ما روا میدارند بی آنکه کاری کرده باشیم یا بتوانیم کاری بکنیم. همین است که یکی از مفاهیم انتظار میشود اینکه صبر کنیم و در روز واقعه بلایی سر بقیه دیگران بیاوریم که حسابمان را با دیگران تسویه کرده باشیم.

  
نویسنده : محسن ; ساعت ٥:٢٤ ‎ب.ظ روز شنبه ٤ خرداد ۱۳۸٧
تگ های این مطلب :ما و تگ های این مطلب :دیگران