بودن و مجازی بودن

یکی از وبلاگهای دوست داشتنی این زمانه ام، نوشته های وبلاگ بودن و مجازی بودن است. ریز بینی و هوشمندی بسیاری در نوشته هاست که لذت اندیشیدن به آنها، میتواند یکی از هدیه های خوب دنیای مجازی باشد.

جدای از همه موضوعات مطروحه اش، وسواس و کنجکاوی و تاملات عمیق اش در باره آشپزی یکی از زیباترین اوج های نوشته های دوست نادیده ام آقای صباغ است. هرچند در کمال تاسف، خودم هیچ چیز در باره آشپزی نمیدانم، اما مطمئنم نقطه تلاقی هنر، مهارت، فرهمندی، دقت و کشف، را بی شک میتوان در آشپزی، آنگونه که ایشان معرفی میکند، یافت. آنقدر این هوشمندی زیاد است که آدمی مانند من، میتواند آنچه که او مثلا در پست مهمترین کار دنیا را می نویسد را در عبارتی این چنین خلاصه کند:

یکی از نشانه های عشق به/در هر چیزی، از دوستی، کار و ....، را میتوان در میزان اهمیت دادن به جزئیات و چیزهای به ظاهر بی ارزش یا کم ارزش دید.

  
نویسنده : محسن ; ساعت ۱٠:۳۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٧ تیر ۱۳۸٧
تگ های این مطلب :وبلاگ و تگ های این مطلب :قدم زدن