سازگاری، ماندگاری، یادگاری

و اما انتخابات

انگار قرار است طی چندماه دیگر، انتخاباتی در این سرزمین انجام پذیرد که بر همه تکلیف است در آن شرکت کنند، چه با رای دادن چه با رای ندادن.

برای من انتخاباتی از نوع ریاست جهموری، هنگامی معنا دار است، یعنی در آن شرکت میکنم که به دو سوال اساسی، پاسخی مناسب و موجه، برایم داشته باشد. یکی از این دو سوال، بارها در دیگر انتخابات تکرار شد، و هربار بفراخور زمانه، پاسخی خاص داشت. این دو سوال اینها هستند:

  1. برنامه های کاندیداها چیست؟
  2. چه کسانی قرار است در کنار کاندیدا بایستند؟

در سوال اول این که، موضع آنها نسبت به اساسی ترین سوالات زیستنی سیاسی و اجتماعی چیست؟ موضع کاندیدها نسبت به این لیست چیست؟

  • حد آزادی فردی
  • بازار آزاد
  • زنان
  • حیطه دخالت دولت در اقتصاد و فرهنگ و اجتماع و اخلاق
  • مجموعه قواعد اخلاق سیاسی
  • منافع ملی
  • جایگاه ما در منطقه و جهان
  • رسانه
  • نظامی گری
  • استقلال قوا

طبیعی است که دو شرط ،برای پاسخ به این سوالات باید وجود داشته باشد، تا تازه در باره پذیرش یا عدم پذیرش آن، بشود گفتگو کرد:

اول اینکه پاسخ سوالات نسبت به هم سازگار باشند

و دوم اینکه پاسخها، از گردونه تجربه های تاریخی بسلامت گذر کرده باشند و خیالبافانه و خلق الساعه نباشند.

در پاسخ به سوال دوم نیز ترکیب جمعیتی، کسانی که در عکس یادگاری در کنار کاندیدا، قرار میگیرند، نباید چنان نامتجانس باآن برنامه ها باشند، که از همان اول، عدم باور و ایمان تیم بدان پاسخها، آنها را حتی بعد از برآوردن شرط سازگاری و ماندگاری، ناکارآمد و فشل سازد.

نمیدانم چرا در این مرحله کاندیدها وزرا و معاونین و اعضای اصلی تیم شان را در صورت پیروزی در انتخابات معرفی نمی کنند؟

این مقدمه ای بود برای پرسشی که ملکوت عزیز در حجره "دیوان اصلاح" شان طرح کردند.

سوال من از همه کاندیدها و از جمله آقای موسوی این است:

پاسخ شما به اساسی ترین سوالات انسان (به عنوان موجودی سیاسی و اجتماعی) چیست؟

گروه همکارانتان چه کسانی هستند؟

  
نویسنده : محسن ; ساعت ٥:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/٢٠
تگ های این مطلب :سیاست