شعور و رسانه

پلیدترین نیروهای ضد مردم، کسانی نیستند که دختران و زنان و بچه ها را مورد ضرب و شتم قرار میدهند، یا بسوی افراد بی پناه شلیک میکنند. کسانی اند که ارزشها و آرزوهای مردم را به سخره و استهزا میگیرند.

ناکارآمدترین ها، نیروهایی هستند که در موقع عملشان، وظایفشان را بخوبی انجام نمی دهند.

احمفترین آدمها کسانی هستند که دیگزان را احمق فرض میکنند.

دولت فکر میکند که رسانه تلویزیون می تواند، آن کارآمدترین نیرو باشد. پس با تمام قوا به میدان می آید. هر شب میتوانید فیلم کمدی تماشا کنید. تصور میکند با جومونگ میتواند به مصاف الله اکبر برود. حمعیتهای میلیونی را متهم به اغتشاش و اراذل و اوباشی گری میکند. مدام در حال پاسخ دادن به سوالاتی است که همه مردم میدانند اما هرگز در تلویزیون بیان نمیشود. وکیل و وزیر و اکره و نکره در حال سوال یا توهین به موسوی اند اما حاضر نیستند صدایش را بشنوند. دیگران را احمق فرض میکند اما ابلهانه ترین گافها را مرتکب میشود. به شعور همه توهین میکند.

تمام رسانه موسوی و مردم بلندگوی سبزی فروشی است. اما صدایش از هر بوق و کرنایی بلندتر است.

میرحسین در میدان توپخانه عکس از وبلاگ آشپز باشی عزیز

اما دو میلیون نفر در زمانه ای که هیچ رسانه ای برای مردم نیست، در عرض یکروز همدیگر را برای تظاهرات مطلع می سازند.

اینکه اس ام اس یا سیستم ایمیل و اینترنت مملکتی قطع باشد شاید نشانگر اقتدار دولتی برای خاموش کردن صداها باشد، اما بیش از آن نشان از آن دارد که این سیستم بدین عریض و طویلی هنوز نتوانسته است، از تکنولوژی سود ببرد. هنوز قادر نیست از این فرصتها سود ببرد و آنها را به سان سلاح دشمنانش می بیند.

این جنگ شعور و رسانه است.

  
نویسنده : محسن ; ساعت ۱٠:٠۳ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢۸ خرداد ۱۳۸۸
تگ های این مطلب :سیاست و تگ های این مطلب :رسانه