در نعت هنر غیرمتعهد

دلنشین ترین ترانه ها، عاشقانه ترین قصه ها، زیباترین نقاشی ها، خاطره انگیز ترین فیلمها توسط هنرمندان عموما در روزگاری خلق می شد که شاید جامعه در تلاطمی عظیم بود.

اهل بازی عرضه سیاست بر این هنرمندان خرده میگرفتند که از جامعه بریده اند، هنرشان در راستای خواسته های سیاسی جامعه نیست، و بی خبر از اتفاقات دوربرشان هستند.

اهل سیاست بسیار علاقمند که تعداد زیادی بوق داشته باشند، و بجای خرید بوق  بسیار علاقمندند هنرمندان را برای این کار بخدمت بگیرند.

شانس جامعه ایرانی است که برای مبارزه با هجوم مغولها و حمله تیمور، سعد زنگی و شاه شجاع از سعدی و حافظ نخواستند برای مردم اشعار مهیج بسرایند یا سلاح در دست بگیرند.

سیاست در این سرزمین علاقه بسیار دارد که همه چیز  و همه کس را  تا حد یک سرباز ساده پائین بیاورد. همه برای اهداف موهومی بجنگند که بعدها معلوم میشود همان اهداف سیاستمداران است.

سیاست کسب و کاری است که بزرگترین ضایعات را تولید میکند. طلا تحویل میگیرد مس بیرون میدهد.

هنرمندان مان را بگذارید برای دل خودشان و دل ما و دل شما بخوانند، بنویسند، بسازند.

  
نویسنده : محسن ; ساعت ۱٠:٤۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٦ تیر ۱۳۸٩
تگ های این مطلب :سیاست و تگ های این مطلب :موسیقی