عادت

دلمان بدنبال زندگی دیگران است. اما چشمهایی که بدنبال زندگی خودمان است را نمی بینیم.

همه ما روایتهایی از زندگی، همسر، خانواده، کار و داشته هایمان داریم که برای دیگران آرزو است اما برای ما دیگر ارجی ندارد. فقط به خاطر اینکه بدانها عادت کرده ایم. عادت قدرت دیدن زیبایی ها را از ما میگیرد.

"زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود." سهراب سپهری

  
نویسنده : محسن ; ساعت ۱٢:۱٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۸ امرداد ۱۳۸٩
تگ های این مطلب :قدم زدن