لیبی-2

از دیدگاه فوئرباخی ما نه به ذات که به صفات موجودی بنام خدا دل مبندیم. اما این صفات  بارشده بر ذات خداوند، رفع نقایص انسان است که شکل کمال یافته شان را در این وجود می یابد. خدای عادل، کامل و دانا فرافکنی و کامل کننده انسان ناعادل و ناکامل و نادانا است. ما نهایت این متناهی ها را به خدا نسبت میدهیم.

این نگاه فوئرباخی در قدافی به صورت بارنمودن تمام پلیدی ها بر دشمنان است. او تمام زشتی هایش را به طرف مقابلش نسبت می دهد. آنچه در لیبی رخ میدهد آیینه تمام نمای درون مردی است که لبریز از پلیدی است. انسانی که حاصل شور و نادانی است.

انسانی که هیچ چیز برای از دست دادن جز قدرت ندارد چرا که معنای زیستنش فقط باقی ماندن در قدرت است اینک باید از این گیر افتادن در سه کنج محوشدن برهد.

قذافی اینک نشانه انتهای پلیدی آدمی است. بیچاره روسو که فکر می کرد ذات آدمی پاک است.

درس بزرگ لیبی این است که باید لگامهای سخت و سفتی بر قدرت زد.

  
نویسنده : محسن ; ساعت ۱٠:٥٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٤ اسفند ۱۳۸٩
تگ های این مطلب :سیاست