زنان مهاجر

خانواده های دو و سه و چهارنفره، شکل اصلی خانواده های طبقه متوسط ایران است. زن و شوهر بدون فرزند یا یک و یا دو فرزند.

مرد و زن خانوداه عموما دارای تحصیلات عالیه هستند.

آنچه که برای مردان در اینجا هست برای زنان نیست.

بسیاری از حقوق طبیعی برای زنان طبقه متوسط برسمیت شناخته نمیشود از جمله آزادی انتخابشان.

با استفاده از امتیاز میزان تحصیلات و سوابق کار و زبان راه مهاجرت باز می شود.

مردان در اینجا عموما دارای مشاغل مناسب هم از نظر تشخص اجتماعی و هم مالی هستند بنابراین جندان دغدغه رفتن ندارند.

زنان در اینجا عموما دارای تحصیلات عالیه هستند و گاه دارای مشاغل مناسب اما دغدغه رفتن دارند.

خانواده های طبقه متوسط مهاجرت می کنند چون زنان طبقه متوسط احساس اسارت میکنند.

عظیم ترین این محدودیت ها حجاب است.

اگر جلوی این سیل عظیم مهاجرت بخواهد گرفته شود آزادی انتخاب پوشش را در پیش باید گرفت.

حجاب هیچ نسبتی با اخلاق ندارد (در هواپیمایی اینجا وقتی سوار میشوید از همه خانمها بابت حفظ ارزشهای اخلاقی بواسطه حفظ حجاب تشکر می شود). حجاب نشانه اخلاق نیست.

  
نویسنده : محسن ; ساعت ٩:٤٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٧ امرداد ۱۳۸٩
تگ های این مطلب :جامعه و تگ های این مطلب :مهاجرت


هاج و واج مونده مردد میون موندن و رفتن

آقا (خانم) این خارج ما را کشته.

چرا بعضی ها میروند و بعضی ها میمیانند؟

آیا درست است که

آنهایی که میروند خیلی دست و پا دارند و آنهایی که میمانند بی دست وپایند؟

و یا اینکه آنهایی که میروند فرار کرده اند و آنهایی که مانده اند سختکوشند؟

میتانیم بیاییم یا نه؟

بیاییم یا نه؟

اگر بخواهیم نیاییم چه ادله ای اقامه کنیم؟

اگر بخواهیم بیاییم چه ادله ای اقامه کنیم؟

رفتن راحتتره یا ماندن؟

  
نویسنده : محسن ; ساعت ۱٢:٥۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۳ خرداد ۱۳۸٦
تگ های این مطلب :مهاجرت


مهاجرت

همیشه حجم زیاد مهاجرین از هر جامعه را، آدمهای طبقات پائین اجتماع تشکیل میدهد. شاید ما ایرانیها معدود مردمانی باشیم که به سطح مناسبی از رفاه، پایگاه اجتماعی و سیاسی و تاثیرگذاری که میرسیم چمدانها یمان را برمیداریم و روانه دنیاهای دیگر میشویم.
آیا به همین خاطر نیست که هرگز نسل اول مهاجرین ما، در فرهنگ مقصد حل نمیشوند که هیچ خانه های تیمی اختصاصی درست میکنند از خودشان. ایرانیتر هم میشوند.
همین است که هریک از رفقا راهی بیرون میشود انتخاب سختی را به انجام میرساند که هیچ طرفش موفقیت نیست. با خودش خیلی چیزها را نمیبرد اما خاطراتش را نمیتواند جا بگذارد نمیتواند برنیز گردد چون اینجا نیز دیگر دنیایش نیست.
آقا بروید زندگیتان را بکنید و ولمان کنید. از گوشه بامی که پریدید، پریدید.

  
نویسنده : محسن ; ساعت ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٠ تیر ۱۳۸٥
تگ های این مطلب :مهاجرت