نوجوان

اولین پست این وبلاگ بتاریخ بهمن ماه 1383 است.

خوبه که یک کاری را بشه ده یازده سال انجام داد.

دفترچه یادداشت خوبی بود که لحظه و خاطره و رویدادی و یادی را ثبت کرد با معنایی برای خودم و دیگران.

هنوز هم می شود چیزهایی را اینجا ثبت کرد. هر چه جلوتر میرفت و میرود شخصی تر و انتزاعی تر و ذهنی تر. جایی برای بیرون کشیدن پس ذهن پس رویدادها و خاطرات.

پخته تر کردن بعضی ایده ها و اندیشه ها نیازمند ورز دیدن و زمان است همین است که گاه گاه وفقه ای می افتد. مدتی و بخشی هم بخاطر نبود جایی برای نشستن  نوشتن، که اینروزها بیشترها چیزها بحالات دیگری غیر نشستن خوانده و دیده می شود. دیدن جهان از ارتفاع نیم متری از سطح زمین.

دور از هیاهوهای اطراف که بسیاری شان چون کفی بر آب می آیند و بزرگ می شوند و میروند و می میرند.

تجربه ای برای نوشتن هرچه کوتاهتر در باره موضوعاتی بسیار مهم برایم.

وقتی شروع کردم گاه گاه دخترکی نوزاد و کوچک خواب از چشمم می برد و آن دخترک امسال شروع کرد به وبلاگ نوشتن

فعلا کرکره اش که بالاست هر چند متاعش چندان دندان گیر نیست و آنها که حوصله بسیار دارند گه گاهی سر میزنند.

 

 

 

 

/ 4 نظر / 40 بازدید
حمیده

پارمین = سوفی کوچک [گل][لبخند][قلب][ماچ][بغل]

بهاره

چقدر خوب که اینجا هست . این وبلاگ را ساختی عموی عزیزم . ما همیشه تو را می خوانیم گرچه که خاموش اما همیشه می خوانیم و بی نهایت دوستت داریم چرا که فقط یک عمو نیستی خیلی خیلی فراتر از انی برای ما . همیشه سلامت و سبز باشی عمو احسان عزیزم و همیشه چراغ خانه ات چه حقیقی چه مجازی روشن باد.

Parmin

وباگ منم ده سال بعد از وبلاگ تو عه من 1393 بهمن ماه تو 1383 بهمن ماه

محمد

منم کاراتو میخونم قلمتون شبیه جلاله و احتمالا آیا افکارتون هم شبیه هشه !؟ :)