نقد-1

مسئولیت روشنفکر در تمام دوران گذشته نقد قدرت بود یا اینکه نقد قدرت، روشنفکری بود. این موضوع بر این فرض استوار بود که برای رهایی باید از استبداد رهید. تمام معضلات در عرصه سیاست جستجو می شد و اگر در این عرصه معضلات برطرف می گردید دیگر کار تمام شده بود.

اما در جهان اندیشه، روشنفکران معمولا کاری عظیم تر را بردوش خویش قرار داده بودند و آن نقد طرف دیگر قدرت یعنی مردم بود. در این عرصه معمولا هیچ کسی اقبالی از سوی مردم نمی یابد. اینکه بسیاری از آنچه از آن نفرت داریم ریشه در زمین خود ما دارد اما خود را به ندیدن آنها می زنیم.

این مقدمه آمد که اشاره ای بشود به اقبالی که جامعه ایرانی به سخن گفتن بزبان لاتی-جاهلی (خود این کلمات نشانگر بار ارزشی آن نوع سخن گفتن است) دارد. آن بلندی و سلامت و سلاست زبان سعدی و حافظ کجا و این شلختگی در کلام که فاقد هر اصلی است و یا اصل رکین آن تقلب و دگرگونی در کلام است.

موسیقی ها و سریال های تلویزیونی پر اقبال نشانه ای از علاقه جامعه ایرانی به این جنس عرضه شده است.

/ 0 نظر / 31 بازدید